เล่าขานกันมาช้านาน ระบุว่า นางไอ่คำ เป็นธิดาของพระราชาเมืองขอม ซึ่งมีสิริโฉมงดงาม เป็นที่หมายปองของเจ้าชายเมืองต่างๆ มีอยู่ปีนึง เมืองขอมประสบปัญหาฝนแร้ง เจ้าเมืองขอบจึงจัดการแข่งขันบังไฟเพื่อเสี่ยงทางขอฝน

โดยมีกติกาอยู่ว่า หากบังไฟของใครขึ้นสูงที่สุดจะยอมยกธิดาให้เป็นภรรยา มีเจ้าชายหลายนครเข้าแข่งขัน รวมทั้งท้าวผาแดงแห่งเมืองผาโพง และท้าวพังคีโอรสของพญานาคในนครบาดาล บังไฟของพังคีไม่ชนะ แต่พังคีได้ยนโฉมนางไอ่คำ ก็ไม่สามารถถอนใจรักได้ จึงปลอมตัวเป็นกระรอกเผือก วิ่งเข้าไปในสวนดอกไม้ของนางไอ่คำ ด้วยเคราะกรรมแต่ชาติปางก่อน นางไอ่คำ เกิดอยากกินเนื้อกระรอกเผือก จึงสั่งให้นายพลานไปตามล่ามาปรุงอาหาร และนายพลานก็ยิ่งกระรอกเผือกได้

ในคืนนั้นเอง เกิดพายุฝน แผ่นดินไหว น้ำท่วม พัดพาผู้คน ลงสู่หนองหาร และท้องบาดาล ท้าวนาคราช บิดาของพังคี โกรธที่โอรสถูกฆ่า จึงพาพญานาคจากเมืองบาดาล ออกอาระวาดถล่มเมืองขอมจนสิ้น

ส่วนท้าวผาแดงเมื่อเห็นเมืองขอมถล่ม จึงพานางไอ่คำขึ้นม้าควมหนี้ไปทางทิศเหนือ หนีน้ำ และบรรดาพญานาคที่ตามพ่นไฟไล่หลังมา แม้ตัวจะหนีพ้นไป แต่ทั้งสองหามีความสุขไม่ เพราะวิญญาณแค้นของพังคีได้วนเวียนมาทวงความแค้นทุกๆชาติไป